تـــمام خـواب ها را چاره کردم
هـر آن چه از تو بود آواره کردم
غمت جایی میان دل نهان شد
ولــــی حـــتی دلم را پاره کردم
نظر یادتون نره
دلــــم کــــنـــج اتــاقم خاک می خورد
کسی در رو به رویش داشت می مرد
نــمـــی دانـــم کـــجـــای قـصه بودی
زمــــانـــی کــــه قلم را خواب می برد
گــــل را بـــه قـــدوم ســــبز خود آب دهید
یک لحظه به چشم خسته مان خواب دهید
از آن هـــمـــه نـــوری کــــه شما تک دارید
یــــک ذره فـــقــــط بــــه مــــاه بیتاب دهید
ایــــن هـــمـــه گـــفـــتند ای آقا بیا آقا بیا
غـــــافل از دل های مالامال از جرم و خطا
من که پر گشتم از این آلودگی های سیاه
خـــواهـــشـــی دارم ز تو آقای من حالا نیا
نظر یادتون نره
حالا که گلابی را با کاردهای پولادین قاچ قاچ نموده و بی رحمانه بلعیده اند ٬
تو پاک باش
شعر بنوش
نظر یادتون نره
مگر می توان با غمت سر نمود ؟
غم عشق تو ٬ بی تو پرپر نمود ؟
مــگــــر مــی تــــوان کام بیمار را
بــدون لـــــبت ٬ با دوا ٬ تـر نمود ؟
نظر یادتون نره
از پشت پنجره ی آلوده به بخار دهان عشق
به تو می نگرم
و پس از بیهودگی لبخند تو
صدای مراقب :
" هی تو ! "
و ضربدری قرمز به روی برگه ام
من با تو صفر می شوم عزیز دلم !
خیلی به نظرتون احتیاج دارم
مـــــتـــــرســـــک ! ایــــن مــنم هم ذات دریا
کــــســــی از جــــنـــس درد و از هـمین جا
مــــتـــــرســــک ! بـــــاورم کن ٬ من اسیرم
مــــنــــــم مــــــــثـــل تــــــوام ٬ تنهای تنها
مــــتـــــرســـــک اون خــــــدامــــون مهربونه
تـــــمــــــوم درد دلــــــــها رو مـــــــــی دونه
یــــــــه ر وزی شـــعــــله ی درد دلامـــــــون
تــــــموم میــــــــوه هـــا رو مـــی سوزونه
مـــترسـک ! دو تّا دســتـــامـــون جــــوونه
بـــــــیا باور کنیم ٬ مـــــی شه ٬ می تونه
بــــیا بــــاهم بـــــــــه دنـــــیامـــون بتازیم
که مــــا رو کــــــاشته این جــــا بی بهونه
مــــترسک ! تـــا نــــــگی ٬ دنیا همینه
بـــــــه پای این بدی ها شَم مـی شینه
مـــا ایـــن جــا موندیم و دنیای بی رحم
داره هــــــــر روز میاد و گــــل می چینه
مـــتــرســک ! آخـــر دنیا همین جاست
مترسک ! مرگ بــی پروا همین جاست
دیـــگــه بــــــاید بـــریم ایـــن جا نمونیم
عزیــــزمـون بـدون ما چـــه تـــــنهاست
نظر یادتون نره
گـــــــویا جواب دوستی ها خیانت است
گـــویا که گریه ی بی خنده عادت است
هر کس در این واهمه ها عاشقی کند
گــویا جواب او فقط سنگ تهمت است
نظر یادتون نره
ای دل که همه عشق و تمنا از توست
مـــنت کــــشی دلـــبر دلــها از توست
قـفـلـی بـه در هــرزه ی عـشقـت آویز
اکــــنون که دگـر هـمـدم زیبا از توست
هر چه می خواهد دل تنگت بگو
هـر لــحظه به لـحظه ی خـدا را عشق است
در دوره ی غم ٬ عشق و وفا را عشق است
گویــند که لـــحظه ایـسـت رویــیدن عـــشق
آن دم نه ٬ هــــــمه ثانیه ها را عشق است
نظر یادتون نره
در دل شــــــــرر ز نـــبـودنـــت نهفته است
طـــفل شرور غـــمت هنوز هم نخفته است
بـــازآ بــــبـین بـــه کـجـا رو زدم بـــــرای تو
جایی که هیچ کس نه شنیده نه گفته است
آن جا کجاست که من از داغ تو رها شوم
قـــدری فقط به لـــعل لـــبت آشــنا شوم
یـــک لــــحظه روی تــــو ببینم و بعد از آن
بر سوزم از عـــشــــق تو و در تو فنا شوم
نظر یادتون نره
اون روز که داشتیم می رفتیم بالا یه صدایی زیر پاهام حس می کردم . من از همه جا بی خبر فکر می کردم صدای خش خش برگای پاییزیه . غافل از این که همه ی تقویما متفق القول دارن می گن بهاره ... بگذریم ... رسیدیم به آبشار . هنوز تمومش نکرده بودم : " دوستت ... " که یه هو یه صدایی از پشت سرم گفت : " دستا بالا . به نام قانون . به جرم عشق . " اون قاضی هم که بغل دستم نشسته بود و هنوز گرمی دستاشو احساس می کردم حکمو صادر کرد : " محکوم به نداشتن من . محکوم به تنهایی . "
در مورد این کارم به نظرات شما خیلی خیلی احتیاج دارم .
بیا از یاد هم غافل نباشیم بیا فریادی اندر دل نباشیم
بیا ای ناخدای کشتی عشق دو تا قایق لب ساحل نباشیم
از این دیوانگی ما را چه حاصل ؟ شده داغ غمت زهر هلاهل
بیا ای آیه ی زیبای تطهیر رسان ما را به سر مقصود این دل
نظر یادتون نره اگه می شه
به نام قادر منان و یزدان سلام ای مردم زیبای ایران
دل از غم ها کمی می نالد اکنون غم من نه غم پیر جماران
خدایا زندگی گشته چه دشوار کفن شد آیه های ناز قرآن
چرا جبهه دگر معنا ندارد ؟ گنه گشته مگر یاد شهیدان ؟
دلیل این همه تنها همین است جدا گشته ز همدیگر دلامان
مگر نه آرزوی ما همین است : بیا مهدی بیا ای جان جانان
چرا از یکدگر غافل بمانیم خدا داند نه این است رسم یاران
استاد
رفتی اما یادت از ما دور نیست
هیچ قلبی هیچ جا مسرور نیست
ماهی تنگ بلور خانه مان
در میان رود هم پر شور نیست
دیگر این جا درد من بی درد تو
بر خودش حتی کمی مغرور نیست
نظم را در شعر خود گم کرده ام
گوییا این جا دگر دستور نیست
زاده ی گتوند ! استاد عزیز !
شعر گفتن بی شما مقدور نیست
( نظر یاد تو ن نره )
انتظار
آری آمد
آری آمد آن زمان که هر زمان
در دلم یادش کمی سر می زد
قلقل قوری گل گاو زبان روی اجاق
توی دل در می زد
باز هم رفتی تو
ولی این بار پش از رفتن تو
آن پل چوبی کهنه که همیشه باز می گشتی از آن ریخت شکست
ولی من عاشق دیوانه ی تو در به درت بی کس و بیچاره ی تو
با همه خون دلم
باز این بار پلی ساخته ام
جنس پل از فلز سخت و گران قیمت عشق
پل در آرزوی آمدنت
و نگاهی خسته
با غمی در طرف دیگر پل
غزلی می خواند
غزل از دوری تو
غزل از دوری عشق
غزل از یاد همه خوبی ها
باران می بارد
(نظر یاد تون نره )
عکس :عباس علیزاده
سلام
قبل از هر چیز ورود همه ی دوستان عزیز رو به این وبلاگ خوشامد عرض می کنم . امیدوارم بتونم هر روز کارهایی بهتر از قبل انجام بدم . در ضمن خیلی خوشحال می شم که نظرتون رو در مورد کارام بدونم . اصلا وبلاگو واسه همین زدم .
ای کاش ...
ای کاش دمی عشق برای ما بود ای کاش دمی در دل ما غوغا بود
ای کاش در این قلب بیابان گشته یک شاخه ی کوچک ز شما پیدا بود
اگه قابلیت نظر دادن داره .
..
